Mozaiki
Mozaika - sposób zdobienia zaliczany do malarstwa monumentalnego, polega na komponowaniu wzoru z drobnych, różnego kształtu barwnych kamieni, szkła i ceramiki na należycie przygotowanym podłożu. Mozaika daje efekt zbliżony do malarstwa, odznacza się niezwykłą trwałością, na skutek czego znalazła zastosowanie głownie jako element dekoracyjny architektoniczny, używana również do zdobienia wyrobów rzemiosła artystycznego.
Mozaika słynna była w czasach starożytnych w Azji Mniejszej i w basenie Morza Śródziemnomorskiego, okres pełnego rozkwitu i rozwoju mozaiki przypada na I w. W Rzymie. Wzory układano na ogół w pracowni artysty, po czym przenoszono je na miejsce przeznaczenia.
Z Rzymu technikę mozaikową przejęła sztuka wczesnochrześcijańska do dekoracji wewnętrznych i zewnętrznych budowli sakralnych.
Drugi rozkwit sztuki mozaikowej dokonał się w sztuce bizantyjskiej w VI w. i po pewnym czasie mozaika dotarła na Ruś i rozwijała się w XI-XII w. W innych krajach Europy, poza Włochami, mozaika nie odegrała większej roli. Ponowne zainteresowanie mozaiką datuję się od XIX w., w XX w. zastosowanie znalazła mozaika monumentalna (głownie ceramiczna) w dekoracji budowli reprezentacyjnych.
